هیچکی منو نمی فهمه

آدم خود واقعیش را در برخورد با دیگران می شناسد. اینکه انسان از ترس آسیب دیدن، پیله ای از خشونت و بداخلاقی یا  زودرنجی و حساس بودن یا بددهنی و متلک گویی دور خودش بتند.  به طوری که دیگران از ترس این خصوصیات نتوانند واقعیت ادم را به درستی به خودش منعکس کنند. علاوه بر مشکلاتی که برای دیگران ایجاد میکند. باعث میشود که آدم تصویر درستی از خودش پیدا نکند، و همیشه متوهم باشد که این دیگران هستند که او را درست نمی فهمند.

/ 4 نظر / 6 بازدید
سنجاقک

ها !پس واسه همینه که هیشکی منو نمی فهمه ؟! [گل]

چرکنویس

چرا داشتن یک تصویر مناسب اینقدر مهمه ؟ آدمی که عملا دروغگو هست ، تصویر یک آدم راستگو رو بازتاب میده. عملا پوست و گوشتش با دروغ عجین شده ، چرا باید واسش مهم باشه که دیگران اونو یک آدم راستگو بشمارند؟ با درک این نکته که خود اون آدم هم به "راستگویی" هیچ اعتقادی نداره و یا اون رو در همه حال درست نمیدونه. چرا برای اثبات چیزی تلاش میکنه که خودش عقیده ای به درست بودنش نداره؟!!! خاصه اینکه تصویر "مثبت" بازتابش شده هیچ اهمیتی برای او نداره !

سوده

گاهي به پيله هايمان بد جور معتقد ميشويم

گردون

پذیرفته شدن از طرف جمع یکی از نیازهای اساسی انسانه. بنا بر این نیاز به یک تصویر خوب از اینجا ریشه میگیره. همینطور نیاز های دیگه انسان وادارش میکنه که دیگران و فریب بده. مسلما یک آدم دروغگو در راه خدا دروغ نمیگه بلکه قصدش فریب دیگرانه. یک نکته در همین رابطه میشه اضافه کرد. در فرهنگ ما غیبت کردن مذموم هست در حالیکه ریشه غیبت کردن در تحمل ناپذیری غیبت شونده است. اگر ما تحمل شنیدن نظر دیگران در مورد خودمون و داشته باشیم دیگران نیازی ندارند پشت سر ما حرف بزنند."