الان تو دنیا  بودجه ی تحقیقات خیلی کم شده .علتش هم اینه که  تحقیقات ناب خیلی کم انجام میشه و نتایج تحقیقات خیلی کاربردی نیستند . خیلی ها وارد کار تحقیق میشند ، ولی  مگه چند نفر انیشتین، واینبرگ و ... ازشون بیرون میاد؟ خلاصه ی حرف دولتمردان هم  همینه که نتیجش قطع بسیاری از بودجه های تحقیقات شده.

  ولی واقعیت اینه که تمام  تحقیقات کم ارزشی که انجام میشه ،  هزینه ایه  که بشریت  برای یافتن یک نتیجه ی ناب و فهم بیشتر زندگی،  میپردازه .  تحقیقات یعنی اینکه  بشریت به روزمرگی قناعت نکرده  و هنوز در برابر فهم زندگی شکست رو نپذیرفته و  رویای فهمیدن رو داره.   به نظر من این به غایت زیباست  و به نظر دیگری ممکن است این وقت تلف کردن و بیهوده  باشه .

در زمینه ی سکس هم به نظرم  اینطوره، نسل جدید  میگه ، مگه چند تا  عشق ناب مثل شیرین و فرهاد یا رومو و ژولیت در کل تاریخ اتفاق افتاده ؟ این همه  دیر پسندی ها  وقت تلف کردنه .   ولی   به قول دوستی  نسل ما هنوز رویای آن ضیافت با شکوه را در سر دارد.  هنوز  فکر میکنه این آسون گیری ها نهایتا  به ابطال عشق میانجامد.  هنوز برای نسل ما عشق پدیده ی نابی است که نباید فراموش شود ، هرچند که به ندرت اتفاق بیافتد. شاید این خوش بینی الکی  باشه، ولی آدم های  نسل من هنوز امیدوارند  که  یکی از این عشق های نادر برای خودشون اتفاق بیافته.  من نمیدونم آدم های نسل ما درست ترند  یا نسل جدید ؟ ( این روز ها خیلی به این موضوع فکر میکنم ).  تنها این رو میدونم که خودم را نمیتونم قانع  کنم که طور دیگه ای زندگی کنم.  به قول هومن شریفی من هنوز مزه ی پاستیل های دوران کودکیم را به طعم شراب فرانسه ترجیه میدم. 

این آهنگ بسیار زیبا هم تقدیم به شما

http://www.youtube.com/watch?v=p0PN0vVC7O4&feature=related