بهترین هوا هوای مهر ماه و پاییزه. یه حس خاصی داره. یه بوی خاص. یه خنکی مور مور گز گزی. جنس خنکیش ، از نوع خنکیه آبِ تو یه کوزه ی سفالی. چشمات رو باز می کنی می بینی صبح شده. من که مشکلی با بیدار شدن تو صبح ندارم و به قول دوستان فاصله ای بین زمانی که چشمام رو باز می کنم و بلند شدنم نیست. ولی تو پاییز یه جور دیگه است. بعد از اینکه چشمات رو باز کردی پتو ی بهاره رو تا نوک بینیت می کشی بالا و نوک بینیت رو چند بار می کشی روش.  و بعد تو خودت مچاله میشی. و در حالی که لبخند رو لباته، چشمات رو  محکم کمی می بندی و به آهنگ سکوت گوش می دی. حس هوا تو یه صبح پاییزی،  حس هوا، دم طلوعِ خورشید تو همه ی فصل هاست. پاییز باشه، لب دریا وایسی، طلوع خورشید رو نگاه کنی.  یا موقع طلوع خورشید بری کوه هی عمیق نفس بکشی. از خیالشم دلم رفت. دیگه چی می خواد آدم از زندگی؟

مهر ماهتون پر از مهر و صفا  :)